|
Wim Jansen, invisible icon
Sjoerd Mossou
AD
Saturday 20 September 2008
There is a distant resemblance
with Jan
Wolkers, the Dutch novellist.
Transparant, grey curly hair, pushed
up by the collar of his trainer.
Wolkers would have lovingly picked
up a passing caterpillar from the ground.
Jansen doesn't.
He's focussed on the ball, on the
edge of the temporary training ground in the Krabbendijkestraat.
He sometimes says something, but
not very often.
His eyes peer at the game, in the
same way he can do it at Varkenoord, when Feyenoord's
youth teams are playing.
"Wimpie is not a talker, never
has been,"
Jan Boskamp
knows.
The current manager of Belgian
FCV Dender should know.
Wim Jansen and he grew up together
in Old North in Rotterdam.
Boskamp in the Woelwijkstraat,
Jansen in the Bloklandstraat.
"The two of us on the moped
to De Kuip. I would steer with Wimpie on the backseat
with our bags."
The contact never diluted.
Boskamp and Jansen speak regularly.
Over the phone or side by side
in some stand.
The ball is always the subject.
"But I was also surprised
that he was going back onto the training ground,"
Boskamp says.
"I was perplexed, because
he hadn't mentioned it at all. Typical for Wim."
All of a sudden he was back on
the pitch this summer.
As an assistant to Gertjan Verbeek.
A 'yes' that surprised everybody
within the club, not in the least the former player
who asked him to do so.
Director Peter Bosz saw him as
the ideal man to complete the technical staff, but he
considered the chances to be minimal.
"I asked him to think about
it," Bosz says.
"Very careffully, because
you shouldn't try to force things with Wim. That's when
he says no. I left him alone for a while afterwards,
until one fine day he said: I'll do it."
And so he will be in the dugout,
when Feyenoord play Ajax tomorrow.
Jansen has been on both sides during
The Classsic, as coach and as technical director.
Just what he wants and does in
his new role at Feyenoord he doesn't want to say.
Jansen dosn't speak to the press,
not even after extensive mediation.
His official statement is that
he does not want to get in Verbeek's way, but Jansen
has never been a man of many words.
You can call it headstrong, uptight,
cowardness or independent, but Jansen simply refuses
to open up or to render an account of his actions.
Not even to Feyenoord TV, the club's
own TV-channel.
Het maakt de man met de doodgewone
naam zowaar een tikkeltje mysterieus. Mensen die hem
goed kennen, roemen zijn voetbalvisie.
Maar die visie houdt Jansen het liefst binnen een select
gezelschap. ,,Heel direct maken wij hem ook niet mee,
zegt Feyenoord-spits Michael Mols. ,,Wim Jansen is meer
iemand op de achtergrond, denk ik. Hij is een klankbord
voor de trainer, ik denk dat je het zo moet zien. Hij
observeert veel, op een afstandje.
Tijdens trainingen zijn Verbeek of de assistenten Leon
Vlemmings en Alex Pastoor actief met de oefeningen bezig.
Jansen kijkt en overlegt op zijn tijd met zijn collegas.
,,Maar vaak heeft hij aan één opmerking
genoeg om iets duidelijk te maken, zegt
keeper Henk Timmer. ,,Dan trekt hij een jonge speler
aan zijn arm en zegt dat hij beter tien meter naar binnen
positie kan kiezen. Daaraan kun je merken dat hij een
uitstekende voetbalvisie heeft.
,,Wim doorziet dingen, zegt Bosz. ,,Als
trainer had hij een feilloos gevoel voor processen binnen
een elftal. In mijn tijd als speler heb ik ontzettend
veel van hem geleerd. De details in het voetbal, die
ziet hij als geen ander. En hij kan er geweldig over
vertellen. Want een Stille Willem, zoals ik wel eens
hoor of lees, is hij absoluut niet.
De liefde voor Feyenoord en de bal klinkt door in alle
verhalen die over hem worden verteld. Op Varkenoord
worden weinig Feyenoorders zo gerespecteerd als hij,
de pure voetbalman die wars is van flauwekul en poeha.
Bosz denkt dat juist zijn band met de Rotterdamse club
hem heeft doen besluiten het trainingspak weer aan te
trekken.
,,Ik denk dat hij voelde dat de club hem nodig had,
aldus Bosz. Zijn vriend Boskamp onderstreept dat. ,,Wimpie
is zo ongelooflijk gek van Feyenoord. Het is zijn leven.
Toch zijn er soms ook vraagtekens gezet bij zijn clubliefde.
Als speler tekende hij in 1980 doodleuk een contract
bij Ajax, tot woede en onbegrip van het legioen. In
zijn jaren als coach bij SVV kreeg Jansen het verwijt
dat hij half Varkenoord leegplukte en als manager van
Celtic haalde hij zijn voormalige pupil Henrik Larsson
voor een minimaal bedrag weg bij Feyenoord.
,,Wimpie gaat altijd zijn eigen weg. Rechtdoor,
zegt Boskamp daarover. ,,Hij weet precies wat hij wil
en laat zich door niemand iets voorschrijven. Ook niet
als het om spelers gaat. Hij is duidelijk over welke
voetballer bij Feyenoord past en welke niet. En als
iets hem niet bevalt, is hij weg. Beste voorbeeld was
zijn vertrek bij Celtic. Wim was kampioen geworden,
maar voelde dat hij niet kon werken zoals hij dat wilde.
En pleiten was-ie.
Voordat hij drie jaar geleden terugkeerde in de Kuip
als technisch adviseur, zei hij ook vaak nee
tegen Feyenoord. ,,Misschien omdat Wim het gevoel had
dat hij de club op dat moment niet kon helpen,
aldus Bosz. ,,Hij wil van waarde kunnen zijn op zijn
eigen manier. Zijn status van clublegende
is op het oefenveld en in de kleedkamer maar relatief,
denkt Michael Mols. ,,Zelf ben ik volgens mij de enige
die hem nog heeft zien spelen, zegt de spits
(37).
,,Maar jongens zoals Georginio Wijnaldum staan echt
niet voortdurend stil bij het feit dat hij een icoon
is. Die hebben respect voor de dingen die hij zegt,
maar ze kennen Wim Jansen hooguit van naam.
Zijn waarde als oer-Feyenoorder is niet exact te definiëren.
Volgens Bosz heeft het zelfs geen rol gespeeld bij Jansens
benoeming tot assistent. ,,We wilden een complementaire
staf en Wim voldeed precies aan de kwaliteiten die we
zochten.
Niettemin staat er morgen wel een Rotterdamse clubicoon
aan de zijlijn bij de Klassieker. ,,Wim hoort in hetzelfde
rijtje als Coen (Moulijn) en Willem (van Hanegem),
vindt Boskamp. ,,Alleen zal hij daar nooit mee te koop
lopen. Wimpie is gewoon Wimpie.
|